اکلوژن ناصحیح

 

اکلوژن نامناسب یعنی اینکه دندانها به درستی در یک ردیف قرار نگرفته اند.

علل: اکلوژن به نظم صحیح دندانها و مدل قرار گیری دندانهای فک بالا و پایین نسبت به هم (بایت) بر می گردد. به طور ایده آل تمام دندانهای فک بالا اندکی بر روی دندهانهای فک پایین قرار می گیرند. نقاط تماس دندانهای آسیاب بزرگ بدین صورت است که برجستگی های دندان آسیاب فک پایین(مولر) درون شیارهای مولر فک بالا قرار می گیرد.

دندانهای فک بالا ، لب ها و گونه ها را از گازگرفتگی دور نگاه می دارند و دندانهای فک پایین از زبان محافظت می نمایند.

اکلوژن ناصحیح غالباً ارثی است، بدین معنا که شرایط و وراثت هر دو بر ایجاد اکلوژن غیر نرمال تاثیر می گذارند.

ممکن است تفاوت هایی میان اندازه دندانهای فک بالا و پایین یا میان اندازه ی فک بالا و پایین وجود داشته باشد که منجر به شلوغی دندانهای فکین یا ایجاد الگوی ناصحیح بایت می گردد.

اختلاف در اندازه یا ساختار هر دوفک ممکن است تحت تاثیر شکل آنها باشد مانند نواقصی همچون شکاف لب و کام. دیگر علل ایجاد اکلوژن ناصحیح شامل :

 

  •  عادات دوران کودکی : انگشت مکیدن، فشار دادن زبان ، استفاده از پستانک تا سن سه سالگی و استفاده طولانی مدت از شیشه شیر
  • دندانهای اضافه، دندانهای از دست رفته ، دندانهای نهفته و یا شکل نا صحیح دندانها
  • ترمیم های سه سطحی دندانها، روکش ها، وسایل مورد استفاده در ارتودنسی
  • تنظیم کردن ناصحیح ساختار فک پس از ضربه شدید
  • تومورهای فک و صورت

 

 

طبقه بندی متفاوتی از مال اکلوژن وجود دارد:

کلاس ۱: شایعترین نوع از اکلوژن های ناصحیح می باشد. بایت نرمال است اما دندانهای فک بالا اندکی روی دندانهای فک پایین را پوشانده است.

کلاس۲: نوع مال اکلوژن به نام بایت زیاد هم مشهور است و هنگامی رخ می دهد که فک بالا و دندانهای آن به طور کامل روی دندانهای فک پایین را پوشانده باشد.

کلاس ۳: به این نوع مال اکلوژن بایت کوتاه نیز گفته می شود و هنگامی اتفاق می افتد که فک پایین به سمت جلو بیرون زده باشد و دندانهای فک پایین، دندانهای فک بالا را می پوشاند.

علائم مال اکلوژن ها:

-نامنظمی دندانها –ناهمگون بودن شکل ظاهری صورت – ناراحتی یا مشکل در جویدن و بایت – مشکل در صحبت کردن  – تنفس دهانی

آزمایشات و معاینات :

اغلب مشکلات نامنظمی دندانی توسط معاینات روتین دندانپزشکی مشاهده می گردد. ممکن است دندانپزشک گونه های شما را به بالا فشار دهد و از شما بخواهد دهانتان را به صورت نرمال ببندید تا موقعیت دندانهای عقبی شما و وضعیت قرارگیری آنها را بر روی هم مشاهده نماید. اگر هرگونه مشکلی وجود داشته باشد، معمولاً دندانپزشک ، شما را به متخصص ارتودنسی برای تشخیص و طرح درمان ارجاع می دهد. رادیوگرافی های دندانی نیز ممکن است نیاز باشد و همچنین قالبگیری از فکین جهت تشخیص و طرح درمان لازم است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *